Брэстская крэпасць-герой
Гісторыя Брэстскай крэпасці
Брэстская крэпасть была пабудавана ў 30-ыя – пачатку 40-х годаў XIX века каля скрыжавання рэк Заходні Буг і Мухавец на месцы старога Брэста. Падчас будавання увесь горад быў перамешчаны на новую тэрыторыю ўсходнее цытадэлі. Крэпасць размяшчалася на 4 астравах, якія былі створаны ракамі Мухавец и Заходні Буг і сістэмай каналаў.
У цэнтры крэпасці размешчана Цытадэль, або Цантральнае ўмацаванне, якое звязана мастамі з 3 штучнымі астраўнымі умацаваннямі. Гэта: Кобрынскае умацаванне на паўночна-ўсходнім баку, Тэрэспольскае умацаванне на заходнім баку і Волынскае умацаванне на паўднёва-ўсходнім выспе.
Архітэктурны цэнтр Цытадэлі – гарізоная Нікалаеўская царква, якая была пабудавана ў 1851–76 гг.
Агульная плошча крэпасці - каля 4 квадратных кіламетраў.
Са жнівеня 1915 года і да канца Першай Сусветнай вайны Брэстская крэпасть была захоплена германскімі вайскамі. У 1921 годзе па ўмовам Рыжскага мірнага дагавора яна адыйшла к Польшчы, а у 1939 г. зноў увайшла ў састаў СССР.
22 чэрвеня 1941 года крэпасць прыняла першыя удары фашысткай арміі. Салдаты пагранічнай заставы ў Брэстскай крэпасці стаялі да апошняга. Начальнікам заставы быў лейтэнант Андрэй Кіжэватаў, які пасля вайны пасмяротна быў удастоены звання Героя Саветскага Саюза.
Спачатку разам з Кіжэватавым змагалася яго 14-гадовая дачка Нюра. Потым, не мая медыкаментаў, ужы і вады, салдаты былі вымушаны адаслаць сваіх членаў сям'і з крэпастці. Жанчыны і дзеці трапілі ў плен, дзе восенню 1942 г. загінула ўся сям'я А. М. Кіжэватава.
Крэпасць трымалась каля месяца, што вельмі замедліла гітлераўскую армію. Таксама вядомы наступныя абаронцы Брэстскай крэпасці:
Сваё званне крэпасці-героя Брэстская крэпасць атрымала 8 мая 1965 года. На мясцовай терыторыі быў пабудаваны мемарыяльны комплекс
.jpg)